Bugün bir arkadaştan gelen yorumlar üstüne bu yazıyı yazma ihtiyacı duydum, yorumları okuyunca ilk kafamda oluşan şey insanların blogumu okuduktan sonra kafalarında benle ilgili böyle bir düşünce oluşmasına ne kadar içerlediğimdi, düşüncelerimi net bir şekilde yazmaya karar verdim;

Madem bu kadar kötülüyorum o zaman Suudi Arabistan’a neden gittim?

Şirketim bana orada ihtiyaç duydu, şirketimin ve kendi menfaatlerimin doğrultusunda gittim, toplamda 6 ay kaldım. Eğer bana sorulursa dünya üzerinde nerelere gitmek istemezsin diye, ilk cevabım Afrika, ortadoğu, Hindistan ve Çin olurdu zaten. Ortadoğuda da Bahreyn ve Katar’ı gördüm, tam uygarlaşamasa da Suudi Arabistan’dan daha yaşanabilir yerler. Suudi Arabistan ise tamamen insanlık dışı bir rejim ile yönetilen bir ülke. Oraya gidip para kazanmış olmam orayı kötülememem gerektiği anlamına gelmiyor.

Arkadaş “Bizi buraya hapseden Türkiye’dir” demiş.

Sonuna kadar katılıyorum, teknoloji geliştirmeyen, eğitim sistemini düzeltmeyen, üretimi teşvik etmeyen, girişimciliği körelten, dolayısıyla işsizliğe sebep olan Türkiye’dir, Türk insanının kafa yapısıdır. Çoğu kimsenin Suudi Arabistan’daki imkanları Türkiye’de bulup da Suudi Arabistan’da yaşamaya devam edeceğini sanmıyorum.

Araplardan nefret mi ediyorum?

Hayır, ben bir insanı ırkı ile yargılamanın yanlış olduğuna inanıyorum, ben Arap’ları yönetenlerden, yönetim biçimlerimden, yobaz kafalardan nefret ediyorum. Eminim bir çok Arap şeriat ile yönetilmekten mutlu değildir, onlar için de üzülüyorum, özellikle de kadınlara çok üzülüyorum.

Bkz: http://www.selimoklay.com/2008/04/09/seriat-ulkesinde-kadin-olmak/

Şeriat ile ilgili ne düşünüyorum?

Suudi Arabistan zaten açık bir şekilde insan haklarını ihlal ediyor şeriat uygulaması ile. Tek bir örnek bile yeterli bence, bir kadın saçı gözükür şekilde dolaştığı için kırbaçlanıyor ya da din değiştiren öldürülüyor, şeriat acilen insan haklarına saygılı her milletin organize olarak yok etmesi gereken bir sistemdir. Şeriat denen sistemin çiğnediği İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi maddelerine bakalım;

Madde 1- Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler, birbirlerine karşı kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.

Madde 2- Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal veya başka bir görüş, ulusal veya sosyal köken, mülkiyet, doğuş veya herhangi başka bir ayrım gözetmeksizin bu Bildirge ile ilan olunan bütün haklardan ve bütün özgürlüklerden yararlanabilir. Ayrıca, ister bağımsız olsun, ister vesayet altında veya özerk olmayan ya da başka bir egemenlik kısıtlamasına bağlı ülke yurttaşı olsun, bir kimse hakkında, uyruğunda bulunduğu devlet veya ülkenin siyasal, hukuksal veya uluslararası statüsü bakımından hiçbir ayrım gözetilmeyecektir.

Madde 3 -Yaşamak, özgürlük ve kişi güvenliği herkesin hakkıdır.

Madde 5- Hiç kimseye işkence yapılamaz, zalimce, insanlık dışı veya onur kırıcı davranışlarda bulunulamaz ve ceza verilemez.

Madde 6- Herkesin, her nerede olursa olsun, hukuksal kişiliğinin tanınması hakkı vardır.

Böyle olmayacak, tekrardan okudum da neredeyse 30 maddenin hepsini çiğniyor şeriat düzeni, bence bütün sorunun başlangıcı şu maddeden kaynaklanıyor;

Madde 18- Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak, din veya topluca, açık olarak ya da özel biçimde öğrenim, uygulama, ibadet ve dinsel törenlerle açığa vurma özgürlüğünü içerir.

Kısaca benim düşüncelerim bunlar, kimse Arap düşmanı olduğumu düşünmesin, ben daha çok cahil bırakılan, uyutulan, bütün insan hakları elinden alınan, insanlık dışı bir sisteme maruz kalan Araplar için üzülüyorum.

ÖNEMLİ NOT:

Sonradan dikkat ettim, eğer bir insan kendine şeriat kuralları uygulamak istiyorsa, mesela “zina yaptım kendimi öldürmeliyim” diyorsa bence bu da kendi özgürlüğüdür ve engellenmemeli, önemli olan başkalarına zararı olan “sen zina yaptın, seni öldürmeliyim” mantığına olayın sıçramamasıdır. Bir adam şeriata inanıyorsa sıkıntı yok, ama en başta ailesi olmak üzere bu inancı kimseye dayatamaz, o kurallar ile başkasının özgürlüğünü kısıtlayamaz. Zaten sürekli hoşgörü, kardeşlik dini olarak lanse edilen İslam ile bu şeriat bence başta birbirine çok tezat gözüküyor ama konunun uzmanı olmadığım için çok konuşmam doğru olmaz. Ben müslüman bir insanın müslüman olsun olmasın iyi bir insanla hiç bir sorun yaşamamasını, onu dışlamamasını, saygı duymasını beklerdim en azından, gelinen bu noktalar çok acı, çok üzücü…